مجله نوروساینس

ترامادول چیست؟
ترامادول (Tramadol) یک داروی ضد درد و ماده مخدری مصنوعی است که برای تسکین دردهای متوسط تا شدید تجویز می‌شود. این دارو را همچنین با نام‌های تجاری ترامال، ترامد، بایومادول و پیرالژین، هم می‌توانید پیدا کنید. ترامادول بر خلاف سایر مواد افیونی مصنوعی مانند فنتانیل، ترامادول بسیار ضعیف‌تر از تریاک سنتی است.

در ادامه برای آشنایی بیشتر با *** ترامادول، عوارض و علائم اعتیاد به آن و روش‌های ترک ترامادول تا انتهای این مقاله با کلینیک ترک اعتیاد طلوعی دیگر همراه باشید.
اثرات آن به اندازه‌ای خفیف است که پزشکان اغلب آن را جایگزین مطمئن‌تری برای سایر مسکن‌های مخدر می‌دانند. اما از طرفی باید گفت که این دارو اثرات بلند مدتی در بدن به وجود میآورد و از جمله موادی است که در بدن به آرامی آزاد می‌شوند. به همین دلیل ترک ترامادول تبدیل به یکی از چالش‌های مهم برای افراد وابسته به آن می‌شود.
بعد از گذشت حدود یک ساعت از مصرف خوراکی ترامادول، تأثیر ضددرد آن، شروع می‌شود. ترامادول با بیش از ۱۹ میلیون بار تجویز، ۳۵اُمین داروی تجویزی پُرمصرف در ایالات متحده در سال ۲۰۱۹ بوده است.
ترامادول با مسدود کردن سروتونین در سیناپس‌های عصبی باعث جذب مجدد نور اپی نفرین می‌شود. خاصیت تسکین درد با ترامادول ضعیف‌تر از مورفین است، اما حالت نعشگی آن با مورفین برابری می‌کند.
این مسکن شبه مخدر در صورت استفاده مداوم و طولانی مدت، افزایش دوز مصرفی و مصرف بدون تجویز و نظارت پزشک می‌توانند وابستگی شدید و اعتیاد ایجاد کند.
ترامادول به صورت ***، کپسول و تزریقی و در بعضی کشورها به صورت قطره نیز یافت می‌شود موجود است و میزان تأثیر گذاری هر یک از این اشکال مختلف، متفاوت خواهند بود.
در بیشتر موارد مصرف ماده تزریقی، قطره و برخی از ***‌ها و کپسول‌ها سریع در بدن اثر می‌گذارند. همچنین در مواردی دیده شده که حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه بعد از مصرف اثرگذاری این دارو در بدن فرد شروع می‌شود.
 
نحوه اثر گذاری ترامادول در مغز
ترامادول مشابه بقیه داروهای ضد درد یک مسکن تجویزی مانند کدئین، هیدروکودون و مورفین است. این دارو با اتصال به گیرنده‌های مواد افیونی در مغز برای مسدود کردن سیگنال‌های درد عمل می‌کند. البته خاصیت چسبندگی ترامادول به گیرنده‌ها بسیار ضعیف است.

ترامادول اثرات دیگری نیز دارد و باعث افزایش اثر سروتونین و نوراپی نفرین، دو پیام‌رسان شیمیایی مهم (انتقال‌دهنده‌های عصبی) در مغز می‌شود. باید گفت که هر دوی این پیام‌رسان‌ها در درک درد نقش دارند.

این دارو همچنین باعث جلوگیری از بازجذب نورآدرنالین و سروتونین می‌شود و غلظت این دو ماده را در سیناپس بالا می‌برد. این امر باعث ایجاد نوعی خاصیت، مانند داروهای ضدافسردگی و همچنین هوشیاری می‌شود.

در نتیجه ترامادول برعکس مرفین فرد مصرف کننده را فعال‌تر می‌کند. حتی در برخی از مصرف‌کنندگان، حالات ضعیفی مانند اکستازی مشاهده شده و احتمال گرفتگی عضلانی نیز کاهش می‌یابد.

هدف از تسکین درد کمک به عملکرد بهتر در زندگی روزمره است. داروهای ضددرد مانند ترامادول، چیزی که باعث درد می‌شود را برطرف نمی‌کند فقط مانع رسیدن سیگنال‌های درد به مغز می‌شوند؛ البته باید گفت که در اغلب موارد درد را نیز به طور کامل برطرف می‌کنند.
 
عوارض مصرف ترامادول
ترامادول برخلاف خاصیت مرفین باعث هوشیاری و فعالیت بالای فرد می‌شود و این موضوع از دلایل اصلی گرایش فرد به مصرف و تکرار آن است.

در حالی که فرد با مصرف آن خود را در خطر ابتلا به اعتیاد به ترامادول قرار می‌دهد و در موارد سوءمصرف نیز خطر مرگ وی را تهدید می‌کند. مصرف هم ‌زمان ترامادول با نوشیدنی‌های الکلی احتمال مرگ را افزایش می‌دهد.

همچنین بانوان باردار نیز باید از مصرف این دارو خودداری کنند، زیرا مصرف ترامادول در دوران بارداری می‌تواند باعث مرگ یا بروز بیماری‌های متعدد در جنین شود.

مصرف کوتاه مدت ترامادول باعث بروز عوارضی خفیف می‌شود که بعد از گذشت چند روز از بین می‌روند. از عوارض کوتاه مدت ترامادول می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

خواب آلودگی و کمبود انرژی
حالت تهوع و استفراغ
مشکلات گوارشی
سردرد و سرگیجه
خشک شدن دهان
وقفه تنفسی
دیر انزالی
 در صورت تداوم مصرف ترامادول افراد به مشکلاتی همچون سندروم سروتونین، نارسایی غدد فوق کلیوی و کمبود آندروژن دچار می‌شوند. داروی ترامادول باعث به وجود آمدن مشکلات تنفسی، عفونت‌های دستگاه گوارشی و یا حتی سرطان دستگاه‌های گوارشی نیز می‌گردد. علائم طولانی مدت و جدی مصرف ترامادول عبارت‌اند از:

دمای بدن بالاتر از حد طبیعی
ضعف عضلانی، توهم و کما
فشار خون بالا و تپش قلب
تحریک پذیری و عدم تعادل
علائم مسمومیت با ترامادول شامل: تهوع، استفراغ، سردرد، گیجی، بی‌قراری، عدم تعادل، افت فشار خون، دپرشن تنفسی، تشنج، کاهش سطح هوشیاری و در نهایت کما است.